Γυρνώντας με το ΚΤΕΛ μετά το Ρίο μας έβαλε ταινία ο οδηγός, το Charlotte Gray. Δεν την είχα ξαναδεί την ταινία, πολύ μου άρεσε η Κέιτ Μπλάνσετ και γενικά ωραία η ταινία.
Σήμερα ήρθα στη δουλειά με λεωφορείο και μετρό. Τέτοιο στρίμωγμα δεν έχω ξαναπετύχει (στο λεωφορείο). Άνθρωποι να προσπαθούν να βγουν, άνθρωποι να προσπαθούν να μπουν, σε κάθε στάση άντε και λίγο περισσότεροι, μπροστά μπροστά μια μάνα με δυο παιδάκια στριμωγμένα…
Μη μας δείχνετε άλλες ταινίες με Εβραίους στον Β’ΠΠ. Ειλικρινά δεν μπορώ να συγκινηθώ επειδή τους στριμώξανε σε κάτι τραίνα και τους πηγαίνανε. Οι Αθηναίοι το ζουν καθημερινά και τους αρέσει, αφού συνεχίζουν να το κάνουν αδιαμαρτύρητα.
Εγώ, από αύριο, και πάλι πετάλι.
Πέρα από την πλάκα, πρέπει να είσαι πολύ φτωχός για να πάρεις λεωφορείο και να μην πάρεις ένα ΙΧ. Ή να μην έχεις καμία αξιοπρέπεια για να τσαλακώνεσαι μ’αυτόν τον τρόπο.
Πρόσφατα Σχόλια