Επειδή θέλω να πάω για ύπνο

Επειδή θέλω να πάω για ύπνο θα τα πω περιληπτικά. Στενοχωρήθηκα πάρα πολύ και αισθάνθηκα τελείως κορόιδο.

Ήταν να πετάξω Θεσαλλλονίκη το Σάββατο 16:40 και να είμαι εκεί 17:30. Επίσης ήταν να επιστρέψω Κυριακή 20:30 και να είμαι Αθήνα 21:30.

Τελικά πέταξα Σάββατο με άλλη πτήση (των 20:00 η οποία έφυγε γύρω στις 20:30) και ήμουν εκεί 21:00+. Επίσης στην επιστροφή φύγαμε 21:30 και ήμουν εδώ 22:30 με ένα ελικοφόρο.

Ο λόγος για την σχεδόν 4ωρη καθυστέρηση δεν μας ανακοινώθηκε ποτέ. Ωστόσο οι επιβάτες της πτήσης των 16:40 βολεύτηκαν στην πτήση των 20:00 και υπήρχαν και κάποιες άδειες θέσεις. Κάποιος κακοπροαίρετος θα έλεγε ότι η εταιρεία αποφάσισε να εξοικονομήσει μερικά λεφτά και να γαμήσει μερικούς επιβάτες.

Όποιος βρει την εταιρεία κερδίζει μια αποκρατικοποίηση δώρο ( ο Χατζηδάκης είναι δωρεάν με κάθε δεύτερη πίτσα ). Έχω πετάξει πολλές φορές για Γιάννενα με αυτή την εταιρεία και ποτέ δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Είναι άραγε τυχαίο αυτό που έτυχε σε 2 πτήσεις ή πάμε για οργανωμένο σχέδιο απαξίωσης της εταιρείας; Και μέχρι ποιο βαθμό θα φτάσουν; Θα μπορούσαν να βάλουν και ζωές επιβατών σε κίνδυνο;

Μία κοκακόλα 4 ευρώ

Αγόρασα μία κοκακόλα τέσσερα ευρώ.

Για την ακρίβεια έκανε 3 και 75 λεπτά, ήταν 750ml και σερβιρόταν στα Χούτερς στο αυθαίρετο Δε Μωλ.

Το αντιλήφθηκα ότι έκανε 3 και 75 όταν άρχισα να αναρωτιέμαι πού οφείλεται η διαφορά των 10 ευρώ από αυτό που περίμενα ότι θα πληρώσουμε…

Τώρα το ότι στα χούτερς το μυαλό λειτουργεί αρκετά ώστε να σκέφτεσαι και τα λεφτά πάει να πει ότι είσαι και λίγο γκέι έως πολύ ε; Τι να κάνουμε…

Άντε μωρή μαλακισμένη στο χωριό σου

Σήμερα μπροστά στο ασανσέρ στο ισόγειο κάποιος είχε ρίξει κάτι που έμοιαζε με τις άκρες του δωματίου μου όταν δεν καθαρίζω το σπίτι: σκόνη, τριχομπαλίτσες και γενικά βρωμιά.

Κατέβηκα πριν λίγο να πετάξω τα σκουπίδια και συνάντησα μια της πολυκατοικίας. “Πω πω τι έγινε εδώ” λέει. “Κάτι ρίξανε”, απαντάω εγώ (πολύ σημαντική απάντηση). Και καθώς βαδίζω ατάραχος προς την έξοδο ακούω από πίσω μου επιφωνήματα “πω πω”, “τσ τσ”, “α πα πα” και “καλά τα ρίξανε δεν τα μαζέψανε τα ΓΑΙΔΟΥΡΙΑ” (με έμφαση στο γαϊδούρια).

Συνέχισα να περπατάω προς την εξώπορτα χωρίς να γυρίσω πίσω να αντικρύσω την αυτήν. Δεν μπορώ να ασχολούμαι.

Άσκηση

Ποδηλασία σε ανηφόρα τραγουδώντας το My Way του Frank Sinatra. Αν δεν λαχανιάσετε στο ρεφρέν κερδίζετε το βραβείο. Αγνοήστε τους περαστικούς και όσους τέλος πάντων αντιληφθούν ότι τραγουδάτε “and not the woooooords of one who kneels”. Θα αισθανθείτε πολύ ωραία.

Κουρεύτηκα

Μετά την απότομη άνοδο της θερμοκρασίας πήρα καίριες αποφάσεις και κουρεύτηκα και ξυρίστηκα. Παίζει να είναι η πρώτη φορά που κουρεύομαι για το 2008 ενώ είμαι απόλυτα σίγουρος ότι είχα ξυριστεί άλλη μία φορά σχετικά πρόσφατα.

Προετοιμαζόμενος ψυχολογικά για τον κουρέα σκεφτόμουν ότι την ώρα που θα του έδινα το δεκάευρο θα του έλεγα τα εξής:
- να σου κάνω μια αδιάκριτη ερώτηση;
- ναι
- τόσα χρόνια κουρεύομαι εδώ και πάντα η τιμή είναι 10 ευρώ. Τα πάντα έχουν ακριβύνει κι εσύ σταθερά 10 ευρώ. Γιατί αυτό;

Πήγα λοιπόν για κούρεμα. Προς το τέλος του κουρέματος του λέω “και τώρα θα πάω σπίτι να πατήσω και ένα ξύρισμα”. Μου λέει “θα ξυρίσεις και το μουστάκι;”. “Ναι ναι τα πάντα”, λέω εγώ. “Να στο πάρω λίγο;” μου λέει. Εγώ δεν καταλαβαίνω και κουνάω το κεφάλι μου αρνητικά. “Δεν θα πληρώσεις” μου λέει. Εκείνη τη στιγμή ήθελα να βγάλω ένα πενηντάευρο και να το κάψω επιδεικτικά μπροστά του… τελικά νόμιζε ότι θα το έπαιρνα μόνο με ξυραφάκι και του εξήγησα ότι έχω και μία μηχανή για να κάνω τη χοντρή δουλειά.

Στο ταμείο μου είπε “το ακρίβυνα λίγο”. “Δώδεκα ευρώ”.

Υποσημείωση

Έφυγα από τη δουλειά αργά και νόμισα ότι θα έχανα το σουπερμάρκετ. Περπάτησα γρήγορα και έτσι την διαδρομή των 40-50 λεπτών την έκανα σε 30 λεπτά και πρόλαβα το σουπερμάρκετ. Γύρισα σπίτι και νόμισα ότι είχα χάσει την ελληνοφρένεια. Με το που άνοιξα την τιβί ήταν ακριβώς στην αρχή, πριν τους τίτλους έναρξης.

Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι είμαι Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.

Τελικά είναι δύο περιστεράκια

Τα ποικιλόχρωμα πλασματάκια που επιτέλους εδέησε η μητέρα τους να αποκαλύψει θα γίνουν περιστέρια που θα χέζουν χαρούμενα παντού.

Γεννητούρια

Έχουμε γεννητούρια στο μπαλκόνι, όπως φαίνεται στην παρακάτω φωτό.

Είδα ένα θύμα τροχαίου από κοντά

Κατέβαινα την Κηφισίας με το ποδηλατάκι μου, ψιλόβροχο και κοντομάνικος. Σε κάποιο σημείο η λεωφορειολωρίδα ήταν κλειστή από ένα ΙΧ και εκεί υπήρχαν γύρω στους 10 άνθρωπους μέσα στο δρόμο, πίσω από το ΙΧ. Στην άσφαλτο ξαπλωμένος με τα μάτια κλειστά ήταν ένας άντρας και το κεφάλι του κράταγε μια γυναίκα. Δεν είχε αίματα νομίζω. Παρακάτω ήταν ένας μπάτσος με μηχανή, από αυτούς που αν έμπαιναν με πολιτικά στο μπαρ σου θα του ζητούσες ταυτότητα για να του πουλήσεις οινόπνευμα. Πλησιάζοντας την Αλεξάνδρας άκουσα ένα ασθενοφόρο.

Απεργία ΟΤΕ και απορία μου

Για κάποιο λόγο από τότε που ξεκίνησε η απεργία του ΟΤΕ το τηλέφωνό μου έχει διάφορα προβλήματα. Από την προηγούμενη Παρασκευή μέχρι την Κυριακή ήταν off - δεν μπορούσα να καλέσω ή να με καλέσουν. Αυτό πρέπει να συνέβαινε γενικότερα στην περιοχή που μένω. Σήμερα το πρωί δεν είχα ούτε τηλέφωνο αλλά για πρώτη φορά ούτε και ίντερνετ.

Συσχετίζω την χρονική περίοδο που παρουσιάστηκαν τα προβλήματα με την απεργία του ΟΤΕ και τι συμπέρασμα βγάζουμε; Κάπου εκεί έξω, στους απεργούς, υπάρχουν και κάποιοι άνθρωποι που κουβαλάνε τα bytes ως την πόρτα μου…

Φυσικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι σύμπτωση αλλά οι έλληνες πιστεύουν στις συνομωσίες και όχι στις συμπτώσεις.