Το σκάφανδρο και η πεταλούδα

Όποιος θέλει να ψυχοπλακωθεί για μια βδομάδα (τουλάχιστον) ή όποιος δεν κατάφερε να αυτοκτονήσει ακούγοντας στη σειρά το Time το Comfortably Numb και το Goodbye Cruel World (ή όποια άλλα τρία τραγούδια των Pink Floyd), μπορεί να δει την ταινία “Το σκάφανδρο και η πεταλούδα”. Εγώ νομίζω ότι θα ξαναχαμογελάσω από το νέο έτος και αν.

Η περίληψη από το αθηνόραμα:

Η πραγματική ιστορία του Ζαν - Ντομινίκ Μπομπί, αρχισυντάκτη του γαλλικού Εlle, ο οποίος έμεινε παράλυτος στα 43 του μετά από εγκεφαλικό και κατάφερε, ανοιγοκλείνοντας το ένα του μάτι να υπαγορεύσει την αυτοβιογραφία του.

It could happen to you.-

Rocky Balboa

Τα 4 πρώτα ρόκι μου άρεσαν πολύ:
1. ο αλήτης τρομάζει τον Απόλο
2. ο Απόλο ζητάει ρεβάνς επειδή όλοι νομίζουν ότι έχασε από τον Ρόκι και ο Ρόκι τον νικάει επιτέλους
3. mr.T rulez αλλά στο τέλος ο Ρόκι ΝΙΚΑΕΙ
4. η Σοβιετική Ένωση άρχισε να τρίζει μετά από αυτή την ταινία. Το φοβερό στυλ “τρώω ξύλο μέχρι να κουραστεί ο άλλος” έχει μείνει στην ιστορία.

Στο 5 και στο 6 δυστυχώς ασχολείται πολύ με το γιό του ο Ρόκι και μας βγάζει την πίστη αντί να ρίξει κανα βρωμόξυλο…

Είδα το Rocky Balboa (το 6 δηλαδή) και δε μου άρεσε πολύ. Αφιέρωσε πολύ λίγο χρόνο στο πώς προετοιμάστηκε ο Ρόκι και επίσης πολύ λίγο χρόνο στον ίδιο τον αγώνα, ο οποίος δεν είχε και “φάσεις” καλές. Ακόμα πιο ενοχλητικό είναι ότι στο τέλος όλοι είναι ευχαριστημένοι και νικητές. Είναι και κάπως απότομη η εισαγωγή του χαρακτήρα της “μικρής Μαρί” στη ζωή του Ρόκι που δεν σε πείθει.

Die Ivan Drago, die.

Das Leben der Anderen

Ο σύντροφος Χόνεκερ ένα ωραίο πρωί ανοίγει το παράθυρό του, βλέπει τον ήλιο, χαίρεται και του φωνάζει:
- Καλημέρα ήλιε!
και ο ήλιος του απαντάει:
- Καλημέρα σύντροφε Χόνεκερ!

Αργότερα, το μεσημέρι στη δουλειά ο Χόνεκερ χαιρετά και πάλι τον ήλιο:
- Καλό μεσημέρι ήλιε!
- Καλό μεσημέρι σύντροφε Χόνεκερ, απαντά ο ήλιος

Το ηλιοβασίλεμα, έχοντας γυρίσει από τη δουλειά ο Χόνεκερ χαιρετά και πάλι τον ήλιο:
- Αντίο ήλιε!
αλλά ο ήλιος δεν του απαντάει…
- Ήλιε; Αντίο ήλιε! Συμβαίνει κάτι; Γιατί δε μου μιλάς;
- Φίλα μου τον κώλο, σύντροφε Χόνεκερ, είμαι στην Δύση τώρα!

Μια πολύ καλή ταινία για μια πολύ μαύρη εποχή.

Gegen die Wand

ελληνικός τίτλος: Μαζί ποτέ

link στο imdb

ο ήρωας της ταινίας μόλις έχει αποπειραθεί να αυτοκτονήσει τρακάροντας με δύναμη με το αυτοκίνητό του σε ένα τοίχο. Στο νοσοκομείο, η ηρωίδα της ταινίας, μία άγνωστη κοπέλα του κάνει πρόταση γάμου.

Ήρωες σε αδιέξοδα, ήρωες που δεν ταιριάζουν πουθενά. Έρωτας, αγάπη, βία, καθυστερημένοι τούρκοι που θυμίζουν έντονα καθυστερημένους έλληνες ακόμα και στην ξενιτιά τους.

Πολύ μου άρεσε.

7

Δέχθηκα πρόσκληση από τον fotaras στο νέο παιχνίδι της μπλογκόσφαιρας και ιδού επτά από τις ταινίες που μου αρέσουν:

1. Η τριλογία του μάτριξ (θα το μετρήσω σαν μία ταινία). Αρχικά πίστευα ότι το 2 και το 3 έγιναν για εμπορικούς σκοπούς. Ωστόσο αργότερα άλλαξα γνώμη και πλέον πιστεύω ότι ειδικά το 3 μας δείχνει ότι δε γίνεται επανάσταση χωρίς θυσίες (βλέπε και Ιησού Χριστό).
2. Kill Bill (επίσης σαν μία ταινία και τα δύο). Περιέχει καταπληκτικές ατάκες… και πέρα από όλη τη βία, όλα αυτά ξεκίνησαν από έναν πληγωμένο ερωτευμένο Μπιλ!
3. Fight Club. Αποδομώντας τον κόσμο των υλικών μας αγαθών και επαναπροσδιορίζοντας την ευτυχία.
4. Robocop I. Η ταινία δεν είναι ο Robocop, η ταινία είναι τα media breaks που παίζονται στην ταινία (you give us three minutes, we give you the world) όπου παρουσιάζεται ένα πλήρως ιδιωτικοποιημένο μέλλον με δημοκρατία να ορίζεται ως το δικαίωμα να αγοράζεις μετοχές της OCP. Θεωρώ την ταινία προφητική για την νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που σαρώνει τον κόσμο σήμερα (και όποτε το λέω αυτό σαν άποψη δε με παίρνουν στα σοβαρά γιατί θεωρούν το Robocop ως μία μπούρδα με ένα ρομπότ-μπάτσο). Γενικά με τραβάνε όλες οι ταινίες που παρουσιάζουν ένα ζοφερό μέλλον. Φτιάξε μου μία τέτοια ταινία και ας είναι και το Μικρό μου πόνυ.
5. Ο Λώρενς της Αραβίας. Όποτε το παίζει κάθομαι και το βλέπω ολόκληρο, σχεδόν ψυχαναγκαστικά.
   Άκαμπααααα.
6. Life of Brian.
   - Are you the people’s front of Judea?
   - FUCK YOU! We’re the Judea people’s front!
   και always look on the bright side of life…
7. Eternal sunshine of a spotless mind. Ο Jim Carrey καταπληκτικός και η ταινία πολύ ισχυρή. Κολλάει και το τραγούδι των Pulp - Something changed.

Μπόνους: δεν είναι ταινία αλλά κάθε πάσχα από τότε που ήμουν παιδί βλέπω φανατικά τον Ιησού από τη Ναζαρέτ με τον Ρόμπερτ Πάουελ. He’s a blasphemer!!!!

Και πασάρω: στον Βεεμώθ (γιατί είναι βύσμα), στον Versutia (γιατί έχει καιρό να γράψει κάτι), στην Razz (για να κάνει ένα interlude στο Feedback), στον J95 (γιατί θα πει καμιά περίεργη και θα ψαχνόμαστε), στον Γιώργο Μαργαρίτη (για να στηρίξουμε τον ΠΑΣ), στον Δε Μασάμε Ρε (γιατί μου άρεσε αυτό με την αξιότιμη κα Παναγιωταρέα) και στον bruce (γιατί με την προηγούμενη πάσα έδωσε ρέστα).