Είμαι στο φανάρι κηφισίας και κατεχάκη και περιμένω να ανάψει πράσινο. Ένας παππούς (γκριζομάλης κοντά στα 60) με πλησιάζει χαμογελαστός. Ζητάει πληροφορίες για το ποδήλατο. Του λέω ότι είναι μια χαρά. “Ωραία γιατί θέλω να παραγγείλω ένα” λέει και με αφήνει μαλάκα.
Λευτεριά στα ποδήλατα - λευτεριά στη θεοπούλα.
Ακκακκαρκαρκαρ!
Φοβερός ο παππούς!
(Αν και είναι λίγο κάπως να λέμε ‘παππού’ έναν 60άρη… xD)
Σωστός ο 60ρης! Στο χωριό πάλι, ο παππούς μου μέχρι που πέθανε (στα 72) κυκλοφορούσε μόνο με το ποδήλατό του. Κι ας είχαν όλα του τα παιδιά αυτοκίνητα.
Όπως λέει και ο Χανς Κρίστοφ φον Όικελμπάουμ, η επόμενη μεγάλη επανάσταση θα είναι η επανάσταση ενάντια στα αυτοκίνητα. Εμπρός στον αγώνα μπλα μπλα.
Όπως λέει και ο Γιώργος φον Μαργαρίτης Ω Τανενμπάουμ, ο παπούς είναι θεός!
Σκέφτομαι όταν εγώ γίνω 60 να πάρω skate. Εκεί είναι η μαγκιά.
να πω εδώ, αν και πρέπει να το έχω ξαναπεί, ότι στις τελευταίες εκλογές ο πρώην πρόεδρος της δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος πριν ψηφίσει πήγε και έκανε 15 χιλιόμετρα ποδήλατο. Στα 81 του.
Ωραία, λέω κι εγώ να πάρω ένα ποδήλατο για να κάνω μούρη :Ρ… Αλλά κάθε φορά πριν βγω στο δρόμο πρέπει να κάνω το σταυρό μου
Το μόνο πρόβλημα είναι πως κάνοντας ποδήλατο στην Αθήνα, πρέπει να κουβαλάς και μπουκάλες οξυγόνου μαζί σου. :ρ
Ο παππούς μου στα 80+ περπατούσε τουλάχιστον 5-7 km ημερησίως, για πλάκα. Εμείς είμαστε η οχούμενη γενιά.