Ανεπανάληπτες Συγκινήσεις

Posted on Ιανουαρίου 14, 2008 by null

Σήμερα στη στάση του λεωφορείου περάσανε τρία ( 3 ) λεωφορεία συνεχόμενα. Μπήκα στο 3ο που ήταν άδειο. Δεν πίστευα την τύχη μου.

Αρχειοθετήθηκε ως : Περιπέτειες, Προσωπικά, Σύντομα

« Ευχέλαιο Ανεπανάληπτες Συγκινήσεις II »

9 σχόλια

  1. Λίνα, στο Ιανουαρίου 14th, 2008 στο 10:31 πμ Είπε:

    …… ήταν δοκιμαστικό και με πήγε στο τέρμα….

    =ΡΡΡ

    Απάντηση
  2. attackofthequasars, στο Ιανουαρίου 14th, 2008 στο 11:06 πμ Είπε:

    Σκέψου αυτόν που πήγε στη στάση μόλις έφυγε το τρίτο λεωφορείο…

    Απάντηση
  3. dilated, στο Ιανουαρίου 14th, 2008 στο 11:43 πμ Είπε:

    Έκανες τελικά το ευχέλαιο…;

    Απάντηση
  4. Διαγόρας ο Μήλιος, στο Ιανουαρίου 14th, 2008 στο 7:56 μμ Είπε:

    Να το θυμάσαι αυτό την επόμενη φορά που θα σκέφτεσαι πως σου φταίει το έτος που είναι δίσεκτο…

    Απάντηση
  5. null, στο Ιανουαρίου 14th, 2008 στο 9:59 μμ Είπε:

    @Λίνα: όχι ήταν κανονικό και με πήγε στη στάση μου :-)

    @attackofthequasars: καλά τι είπες τώρα… μεγάλη ήττα… ignorance is bliss χαλαρά για αυτόν τον τύπο

    @dilated: μπα όχι :-)

    @Διαγόρα: σωστός… για να δούμε και αύριο τι θα γίνει όμως! :-)

    Απάντηση
  6. attackofthequasars, στο Ιανουαρίου 15th, 2008 στο 1:39 πμ Είπε:

    null, εγώ ήμουν στη στάση και περίμενα καθώς εσύ απομακρυνόσουν.

    Παίζουμε tag με τη γκαντεμιά;

    Απάντηση
  7. Νομίζω, στο Ιανουαρίου 15th, 2008 στο 11:39 πμ Είπε:

    Πίστεψε με, πως η τύχη δεν είχε να κάνει τίποτα με αυτό.

    :Ρ

    Απάντηση
  8. attackofthequasars, στο Ιανουαρίου 15th, 2008 στο 1:04 μμ Είπε:

    Εξήγησέ μου λοιπόν αυτό: ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, αφού σχολάσω από τη δουλειά, πάω να πάρω το λεωφορείο. Κάθε -μα κάθε- μέρα, τα δύο λεωφορεία που με βολεύουν, περνάνε ακριβώς μπροστά μου σε σημείο που μπορώ να τα δω να περνάνε, αλλά όσο και να τρέξω δεν υπάρχει περίπτωση να τα προλάβω. Συνήθως είναι μισοάδεια, σε αντίθεση με το επόμενο που περνάει και είναι πήχτρα. Σχολάω διαφορετικές ώρες, οπότε αποκλείεται να είναι θέμα ώρας.

    Αν αυτό δεν είναι συμπαντικό χτύπημα μικρού δαχτυλακίου σε γωνία… να μη με λένε attackofthequasars (aaargh! they’re coming to get me!).

    Απάντηση
  9. oAnergos, στο Ιανουαρίου 15th, 2008 στο 9:40 μμ Είπε:

    …Και εγώ σήμερα μπήκα για πρώτη φορά χωρίς εισιτήριο. Ευτυχώς που δεν μπήκε και ελεγχτής… Δεν είχα μία, δεν είχα ταυτότητα, θα πήγαινα κατευθείαν αυτόφωρο.

    Απάντηση

Υποβολή απάντησης