Ανεπανάληπτες Συγκινήσεις
Σήμερα στη στάση του λεωφορείου περάσανε τρία ( 3 ) λεωφορεία συνεχόμενα. Μπήκα στο 3ο που ήταν άδειο. Δεν πίστευα την τύχη μου.
Σήμερα στη στάση του λεωφορείου περάσανε τρία ( 3 ) λεωφορεία συνεχόμενα. Μπήκα στο 3ο που ήταν άδειο. Δεν πίστευα την τύχη μου.
Ιανουάριος 14, 2008 σε 10:31 π.μ.
…… ήταν δοκιμαστικό και με πήγε στο τέρμα….
=ΡΡΡ
Ιανουάριος 14, 2008 σε 11:06 π.μ.
Σκέψου αυτόν που πήγε στη στάση μόλις έφυγε το τρίτο λεωφορείο…
Ιανουάριος 14, 2008 σε 11:43 π.μ.
Έκανες τελικά το ευχέλαιο…;
Ιανουάριος 14, 2008 σε 7:56 μ.μ
Να το θυμάσαι αυτό την επόμενη φορά που θα σκέφτεσαι πως σου φταίει το έτος που είναι δίσεκτο…
Ιανουάριος 14, 2008 σε 9:59 μ.μ
@Λίνα: όχι ήταν κανονικό και με πήγε στη στάση μου
@attackofthequasars: καλά τι είπες τώρα… μεγάλη ήττα… ignorance is bliss χαλαρά για αυτόν τον τύπο
@dilated: μπα όχι
@Διαγόρα: σωστός… για να δούμε και αύριο τι θα γίνει όμως!
Ιανουάριος 15, 2008 σε 1:39 π.μ.
null, εγώ ήμουν στη στάση και περίμενα καθώς εσύ απομακρυνόσουν.
Παίζουμε tag με τη γκαντεμιά;
Ιανουάριος 15, 2008 σε 11:39 π.μ.
Πίστεψε με, πως η τύχη δεν είχε να κάνει τίποτα με αυτό.
:Ρ
Ιανουάριος 15, 2008 σε 1:04 μ.μ
Εξήγησέ μου λοιπόν αυτό: ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, αφού σχολάσω από τη δουλειά, πάω να πάρω το λεωφορείο. Κάθε -μα κάθε- μέρα, τα δύο λεωφορεία που με βολεύουν, περνάνε ακριβώς μπροστά μου σε σημείο που μπορώ να τα δω να περνάνε, αλλά όσο και να τρέξω δεν υπάρχει περίπτωση να τα προλάβω. Συνήθως είναι μισοάδεια, σε αντίθεση με το επόμενο που περνάει και είναι πήχτρα. Σχολάω διαφορετικές ώρες, οπότε αποκλείεται να είναι θέμα ώρας.
Αν αυτό δεν είναι συμπαντικό χτύπημα μικρού δαχτυλακίου σε γωνία… να μη με λένε attackofthequasars (aaargh! they’re coming to get me!).
Ιανουάριος 15, 2008 σε 9:40 μ.μ
…Και εγώ σήμερα μπήκα για πρώτη φορά χωρίς εισιτήριο. Ευτυχώς που δεν μπήκε και ελεγχτής… Δεν είχα μία, δεν είχα ταυτότητα, θα πήγαινα κατευθείαν αυτόφωρο.