Για την συγκέντρωση και το indymedia

Δεν πήγα στη συγκέντρωση και το μετάνιωσα.

Στο indymedia διαβάζω διάφορα σχόλια από υπερ-επαναστάτες του πληκτρολογίου που μέμφονται την συγκέντρωση. Σέβομαι τον χώρο και θυμίζω και την πρόσφατη διαμαρτυρία τους στην Πάρνηθα. Αλλά συμφωνώ πολύ με το παρακάτω σχόλιο ποταμό που διάβασα εκεί (τα bold δικά μου):

Οι περισσότεροι απ’ τους προλαλήσαντες δεν ξέρουν πού πατάν και που βαδίζουν. Έχουν μπερδέψει την επανάσταση με τη γκρίνια, με την κλασική κατάσταση του κακομαθημένου παιδιού που θέλει να πηγαίνει κόντρα σε όλα για λόγους αυτεπιβεβαίωσης. Αυτοί που κάλεσαν αυτή τη συγκέντρωση, με το σκεπτικό της οποίας δεν είναι απαραίτητο κανείς να συμφωνεί, κατέβασαν 10.000 κόσμο στο δρόμο. Ανάμεσα σ’ αυτούς ήταν άνθρωποι που υπό άλλες συνθήκες δε θα κατέβαιναν στο δρόμο και ίσως να μην έχουν ξανακατέβει. Ίσως μάλιστα και να μην ξανακατέβουν. Ίσως όμως και ένα ποσοστό από αυτούς κάνει ένα βηματάκι στη συνείδησή του, τοσοδά μικρό, που ασφαλώς είναι ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΙΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ απ’ τις γνωστές μάχες με ανεμόμυλους της ντε και καλά “πρωτοπορίας”.
Κατέβηκαν γιατί τους φάνηκε πρωτότυπο, διαφορετικό, ακαπέλωτο, κάτι που τους χωράει και αυτούς… όπως είναι, με τις μικροαστικές αυταπάτες τους και με ό,τι καλό ή κακό κουβαλάνε στο κεφάλι τους… Αν καλούσαν τη συγκέντρωση ο χώρος και οι Α/Α, με τα γνωστά μίζερα πανό τους, τα γνωστά μίζερα συνθήματά τους, τη γνωστή σικέ “οργή” τους, τους γνωστούς τσιφάδες και μικροστελεχάκια των οργανώσεων που έχουν βαρεθεί να βλέπουν ο ένας τη μούρη του άλλου σε πορείες, ξέρετε πόσοι θα κατέβαιναν; ΤΡΕΙΣ ΚΙ Ο ΚΟΥΚΟΣ! Διαλέξτε τι προτιμάτε λοιπόν: Μόνοι σας μια ζωή, ή κάτι διαφορετικό, που μπορεί να ‘ναι και μαλακία στην αρχική του σύλληψη, αλλά σηκώνει τόσους πολλούς απ’ τον καναπέ τους και δημιουργεί μια διαφορετική δυναμική;

Άναρχοι, τι έγινε; Πού πήγε η λατρεία σας για το αυθόρμητο; Να το το αυθόρμητο! Αυτό είναι το αυθόρμητο του μέσου Έλληνα εργαζόμενου ή μικροαστού. Σας χάλασε μήπως γιατί δεν έφθανε στα δυσθεώρητα ύψη του δικού σας ηρωισμού; Τι να κάνουμε; Ο μέσος μαλάκας -όπως χαρακτηρίζετε τη συντριπτική πλειονότητα αυτού του λαού- μέχρι εκεί μπορεί να φθάσει σήμερα. Έχετε τα κότσια να προσπαθήσετε αυτόν τον κόσμο να τον πείσετε να πάει πιο πέρα; Αλλά, τι λέω; Εσείς προτιμάτε τα χωσίματα στους μπάτσους, κι ας είστε και μόνοι σας. Όλα κι όλα, ο κόσμος ή θα πρέπει να κατέβει με εξεγερτικές διαθέσεις, όπως εσείς, αλλιώς να πάει να γαμηθεί, και να μην κατέβει καθόλου. ΕΙΣΤΕ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΣΤΑΛΙΝΙΚΟΥΣ ΜΑΓΚΕΣ ΜΟΥ!

Όσο για τους εξωκοινοβουλευτικούς, αυτοί είναι για γέλια. Όταν οι Α/Α τους μπαχαλεύουν την πορεία, τα παίρνουν και ρωτάνε “με ποιο δικαίωμα”; Όταν αυτοί πήγαν να μπαχαλέψουν αυτή τη συγκέντρωση, τα πήραν που ο κόσμος τους γιουχάιζε. ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΕ! Τι σόι αντίληψη περί δημοκρατίας είναι αυτή; Αλλά σιγά να μην υποταχθούν οι μετενσαρκώσεις του Μαρξ και του Λένιν στους “μέσους μαλάκες” που κατέβηκαν σ’ αυτήν την πορεία. Τι σόι πρωτοπορία θα ήταν τότε; Η ΜΙΖΕΡΙΑ Σ’ ΟΛΟ ΤΗΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ. Τους χάλαγε τόσο πολύ να σκάσουν, να μαζέψουν τα πανό τους, να μπούνε μέσα στον κόσμο και να συζητήσουν; Να έρθουνε σε επαφή με τη μάζα, ρε αδερφέ; Αλλά, ξέχασα… Οι ινστρούκτορες της γκρούπας τους είχαν προβλέψει ότι βάσει της α ή β μαρξιστικής συνάρτησης κάπου εδώ θα γίνει μια “αυθόρμητη” λαϊκή εξέγερση. Είμαστε τώρα να ρισκάρουμε διαψεύσεις απ’ το μέσο μαλάκα;

Για να τελειώνουμε: Οι λεγόμενοι “επαναστάτες”, “αναρχικοί”, “μαρξιστές” κτλ. κτλ. σε αυτή τη χώρα έχουν τόση σχέση με την πραγματική εργατική τάξη, την πραγματική κατάσταση και κίνηση της συνείδησης του κόσμου, με τα πραγματικά προβλήματα του κόσμου και με την ίδια την πραγματικότητα, όσο η βούρτσα με άλλα πράγματα…