Δέχθηκα πρόσκληση από τον fotaras στο νέο παιχνίδι της μπλογκόσφαιρας και ιδού επτά από τις ταινίες που μου αρέσουν:
- Η τριλογία του μάτριξ (θα το μετρήσω σαν μία ταινία). Αρχικά πίστευα ότι το 2 και το 3 έγιναν για εμπορικούς σκοπούς. Ωστόσο αργότερα άλλαξα γνώμη και πλέον πιστεύω ότι ειδικά το 3 μας δείχνει ότι δε γίνεται επανάσταση χωρίς θυσίες (βλέπε και Ιησού Χριστό).
- Kill Bill (επίσης σαν μία ταινία και τα δύο). Περιέχει καταπληκτικές ατάκες… και πέρα από όλη τη βία, όλα αυτά ξεκίνησαν από έναν πληγωμένο ερωτευμένο Μπιλ!
- Fight Club. Αποδομώντας τον κόσμο των υλικών μας αγαθών και επαναπροσδιορίζοντας την ευτυχία.
- Robocop I. Η ταινία δεν είναι ο Robocop, η ταινία είναι τα media breaks που παίζονται στην ταινία (you give us three minutes, we give you the world) όπου παρουσιάζεται ένα πλήρως ιδιωτικοποιημένο μέλλον με δημοκρατία να ορίζεται ως το δικαίωμα να αγοράζεις μετοχές της OCP. Θεωρώ την ταινία προφητική για την νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που σαρώνει τον κόσμο σήμερα (και όποτε το λέω αυτό σαν άποψη δε με παίρνουν στα σοβαρά γιατί θεωρούν το Robocop ως μία μπούρδα με ένα ρομπότ-μπάτσο). Γενικά με τραβάνε όλες οι ταινίες που παρουσιάζουν ένα ζοφερό μέλλον. Φτιάξε μου μία τέτοια ταινία και ας είναι και το Μικρό μου πόνυ.
-
Ο Λώρενς της Αραβίας. Όποτε το παίζει κάθομαι και το βλέπω ολόκληρο, σχεδόν ψυχαναγκαστικά.
Άκαμπααααα. -
Life of Brian.
- Are you the people’s front of Judea?
- FUCK YOU! We’re the Judea people’s front!
και always look on the bright side of life… - Eternal sunshine of a spotless mind. Ο Jim Carrey καταπληκτικός και η ταινία πολύ ισχυρή. Κολλάει και το τραγούδι των Pulp - Something changed.
Μπόνους: δεν είναι ταινία αλλά κάθε πάσχα από τότε που ήμουν παιδί βλέπω φανατικά τον Ιησού από τη Ναζαρέτ με τον Ρόμπερτ Πάουελ. He’s a blasphemer!!!!
Και πασάρω: στον Βεεμώθ (γιατί είναι βύσμα), στον Versutia (γιατί έχει καιρό να γράψει κάτι), στην Razz (για να κάνει ένα interlude στο Feedback), στον J95 (γιατί θα πει καμιά περίεργη και θα ψαχνόμαστε), στον Γιώργο Μαργαρίτη (για να στηρίξουμε τον ΠΑΣ), στον Δε Μασάμε Ρε (γιατί μου άρεσε αυτό με την αξιότιμη κα Παναγιωταρέα) και στον bruce (γιατί με την προηγούμενη πάσα έδωσε ρέστα).
Μάρτιος 15, 2007 σε 4:47 μ.μ
“He’s a blasphemer!”
Tρελή ατάκα!
Μάρτιος 17, 2007 σε 8:10 μ.μ
[...] pieces of my world. trackback Μετά από πρόσκληση του Σκιές και του Null, εναποθέτω κι εγώ την επτάδα με τις ταινίες -αλλά ως [...]
Μάρτιος 18, 2007 σε 1:29 μ.μ
Null, αν σου πω ότι δεν είχα προσέξει πως βρίσκομαι στην παραπάνω λίστα!
Βασικά έχω πολύ κακή σχέση με τις ταινίες, από την άποψη ότι έχω δει ελάχιστες στη ζωή μου (μόνο όταν έβλεπαν οι υπόλοιποι έβλεπα και γω), οπότε θα προσπαθήσω να βρω κάποιες για αγαπημένες (με τη σειρά που μου έρχονται…):
“V for Vendetta”
Επίκαιρη όσο ποτέ. Νομίζω πως αυτή η ταινία κρύβει πολλά περισσότερα μηνύματα από οποιαδήποτε άλλη ταινία. Το μεγαλείο της αλληγορίας. Περιγράφεται μία φασιστική κυβέρνηση και τα μέσα που χρησιμοποιεί (ΜΜΕ, προπαγάνδα, κτλ) είναι απίστευτα όμοια με τα μέσα και τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται στην Ελλάδα αυτές τις μέρες. Στο τέλος η κοινωνία επαναστατεί. Must see για να καταλάβετε τι παίζεται αυτές τις μέρες στην Ελλάδα. Την έχω δει 4 φορές (η πρώτη στην κατάληψη, όπου γέμισε ένα αμφιθέατρο 400-500 ατόμων) και θα την ξαναέβλεπα άνετα.
“Άρωμα Γυναίκας”
Δεν μπορώ να πω τίποτα. Τρομερές ερμηνείες σε μία υπέροχη ταινία. Δε πιστεύω πως υπάρχει κάποιος που δε την έχει δει, γιαυτό και θα γράφω τίποτα περισσότερο.
“Τhe Insider”
Ένας δημοσιογράφος και ένας πρώην εργαζόμενος τα βάζουν με το μεγαθήριο που ονομάζεται καπνοβιομηχανίες. Ο εργαζόμενος (Ράσελ Κροόυ) απολύεται από την καπνοβιομηχανία όταν αρνείται να βάλει στα τσιγάρα κάποιες ουσίες που θα τα έκαναν πιο εθιστικά αλλά θα ήταν τρομερά επιβλαβέστερα για τους καπνιστές. Μετά την απόλυση του ο εργαζόμενος επικοινωνεί με ένα δημοσιογράφο (Αλ Πατσίνο) για να βγάλει στο φώς της δημοσιότητας την ιστορία, όμως τότε αρχίζουν οι απειλές για τη ζωή του και την οικογένεια τους.
Μία πραγματική ιστορία, που δείχνει με γλαφυρό τρόπο πως λειτουργούν τα πράματα σήμερα με τις καπνοβιομηχανίες και πως το χρήμα είναι πάνω από την υγεία και τις ανθρώπινες ζωές.
“Memento”
Ευφυέστατη…
Monty Python: “Life of Brian” & “Holy Grail”
Τ Ο Γ Ε Λ Ι Ο!!!
Phonebooth
Πρέπει να είναι από τις πιο έξυπνες ταινίες, με το χαμηλότερο budget. Όλη η ταινία εκτυλίσσεται γύρω από έναν τηλεφωνικό θάλαμο όπου κάποιος “μανιακός” έχει παγιδεύσει τηλεφωνικά κάποιον -όχι τυχαίο- περαστικό. Ότι παραπάνω και να πω θα χαλάσω το σενάριο…
Εντ λαστ μπατ ντο λιστ:
“Saw”, “Nemessis Game”, “Το Κακό” (α ρε Ελλαδάρα με τα σπλάτερ σου!!!), “300″ (”Spartans! Tongiht we dine in Hell!”)
Αυτά τα λίγα από κάποιον που δεν έχει και την καλύτερη σχέση με τις ταινίες (λόγω χρόνου). Δεν είναι 7, αλλά “so what” που λένε και οι Μετάλλικες.